Trúlegt þykir mér að ég hlyti að hlaupa út úr brennandi húsi.

En þegar ég lenti í eldlínu drykkjuskaparins fannst mér ótækt að hlaupa undan nema ég fyrst fengi pottþéttar sannanir fyrir því, að eldurinn væri heitur

Mér dugði ekki að benna mig einu sinni eða tvisvar, því ég hafði enga sönnun fyrir því að ég mundi alltaf brenna mig. Og svo brenndi ég mig aftur, eða sviðnaði svolítið, og aftur.

En ég hljóp ekki því ég þurfti að fá skýringu á því hvers vegna mig sveið í sárin. Mér fannst ekki nema sanngjarnt að ég fengi að vita það.

Ég vildi heldur ekki láta menn halda að ég væri hræddur. Kveif var ég ekki.

Maður gefur sig ekki fyrr en í fulla hnefana.