ISBN 9979-895-32-2
Árla fer hún framúr
lítil
smalastúlka í seli
að sækja ærnar
því
mjalta skal um miðjan morgun
Úti glitrar lyngið af dögg
bjartrar óttu
Fölgrænn fæðist
morgunninn handan fjalla
Aldrei má vanta eina ánna,
aldrei
neina ána
Gröm mun þá Gunna vinnukona:
Ef týnirðu, stelpa, einhverri
ánni
engan færðu hjá mér
árbít.
Svöng skaltu leita
þar til þú
finnur
allar ærnar,
eða þú færð að kenna á vendinum vonda
Dag eftir dag, sumarlangt
á
hverjum morgni
á hverju kvöldi
stekkur lítil
smalastúlka
stein af steini
þúfu af þúfu
og
skyggnist eftir ánum
Blærinn vekur dögg á
bjarkalaufi
og hlær
er döggin hripar
eins og
kristalskorn
í votan, grænan svörð
Allar renna ærnar heim í
selið
Golsa fyrst
Nú verður ekki Gunna
vinnukona byrst
Lítil stúlka stekkur stein
af steini
þúfu af þúfu
Fyrir dagmál
mun mjaltað í kvíum
grasi grónum
færikvíum
Lömbin bera svangan um sumardag
langan
munn sinn og maga
á mosaþúfu
fjarri
sinni móður
sem mjólkuð er heima
Reka litla snoppu í döggvaðan svörð
Fölgrænn fæðist morgunn handan fjalla
Mjólkar hún Gunna
vinnukona
í grasi grónum færikvíum
Mjólkin
skal komin inn fyrir dagmál;
osta og skyr og smjör á
að gera
Smeygir í froðuna fingri hún
Gunna
og smellir í ullina mjólkurfroðu
þá
veit hún Gunna vinnukona
hverjar ánna hún
hefur mjaltað
Merkt er hún Golsa
froðudjásni
Góð var nytin
en frek er
kindin
Frek er forystukindin
Og rösk er hún Gunna vinnukona
Heim á bæ skal svo góðgætið
fara
þegar sendur verður Gvendur
að sækja í
selið
Um miðaftan er hann sendur hann
Gvendur
(hér kemur hann Gvendur)
að sækja í
selið
Ískaldur jökull blasir
í
skarði blárra fjalla
Ærnar kroppa ánægðar stráin græn
Heit og höfug er sídegissól
Lítil stúlka í
bryddum skóm
gengur upp í gilið
gljúfrabúann
til að sjá
Þungbúinn starir hann ofan dalinn
Þungbúinn starir gljúfrabúinn ofan dalinn
Talar við lækinn sinn lítil
stúlka
rennur höfgi á bjarta brá
í
tærum dropum
speglast draumar
Draumar
sem teygja sig brosandi
með
ýru fossins upp til skýja
Þar situr hún
móðir mín
og kembir ullu nýja
Þar situr hún móðir mín
Dreymir að týndur sé
skórinn dýri í grjóti í
urð
Dreymir að leiti hún lengi lengi í
gjótum
í klungri
Hugarvíl
sorg í sefa
Flýgur hrafn einn til sjávar
Dreymir að köld sé
nótt
rök og drungin
alein stúlka
týndur
skór
Þögull flýgur hrafn einn til sjávar
Og fossbúinn kveður
furðuþulur
um leyndarmál margra margra smala
Þylur fossbúinn
furðusögur
sögur
með vængi
sögur sem amma sagði
um gersemar
blárra hulduheima
um háa sali
djásnum
prýdda,
álfadrottning
alls nægtir
Í álfheimum er stiginn dans í silfri mána
Stiginn er þar dans í silfri mána
Dreymir að komi
fríður
drengur
á álfafáki
fífilbleikum
fráum:
-Ég veit hvar skóinn þinn
er að finna
í gjótu í klungri við
skófaklettinn
Stígðu á bak þeim fífilbleika
Hripa mun dögg af bjarka laufi
er
ríðum við hratt um skóginn.
Vaknar hún ein hjá
lækjarnið
Flaug hjá þröstur
svo
þaut við í runn
Var þetta draumur?
Veruleiki?
Hvar er nú huldusveinninn fríði?
Gyllir fjöllin himinhá
og
sveipar gulli dal og hól
sumarsól
Á fætur fer hún árla
á hverjum morgni
lítil smalastúlka í
seli
að sækja ærnar
Stígur nettum fæti á
skófakletta
og skyggnist eftir ánum
Hrímhvít
þoka læðist dalinn
Í þokunni sér hún
kynjamyndir
sem heilla
sem seiða
Í þokunni myndir.
-Engan fæ ég bitann
ef
ég finn ekki ærnar
Gröm mun hún Gunna
vinnukona
Ota mun hún vendinum vonda
Hrímhvít þoka læðist dalinn
Lítil stúlka í
bryddum skóm
stígur nettum fæti á
skófakletta
og skyggnist
skyggnist eftir ánum
Veit hún
að hratt ríður
huldusveinn um skóginn?
Hrímhvít þoka læðist
dalinn
fölgrænn morgunn fæðist handan fjalla
Búa í þokunni
kynjamyndir
annarra heima
ljúfra drauma
Búa í þokunni myndir
Ríður um bjarkaskóg
drengur?
huldudrengur
álfafáki
fífilbleikum
fráum
sem nema kann brott úr
mannheimum
litla stúlku
sem skyggnist eftir ánum?
Í hrímhvítri þoku
birtast kynjamyndir
sem heilla
sem seiða
Skógurinn glitrar af dögg
sem
blærinn vekur af draumi bjartrar óttu
Það er sem þeysi
huldusveinn um skóginn
sem hratt ríði
huldusveinn um skóginn
Hratt ríður huldusveinn um skóginn
Skógurinn sem fax á
álfafáki flaksi
- fax á vindóttum
hesti flaksi -
Hripar döggin í votan
svörð
Skynjar í brjósti sér unga
þrá
Hratt ríður huldusveinn um skóginn
Fráum ríður
huldufáki
Þýtur blær í bjarka
laufi
Hugurinn sem öldurót
Brátt mun folinn
fífilbleiki
ná á skófakletta
þar
sem smalastúlka
úr mannheimum
stígur
nettum fæti
í bryddum skóm
og skyggnist
eftir ánum
Fölgrænn morgunn fæðist handan fjalla
Fölgrænn fæðist morgunninn handan fjalla
Hugfangin bíður
smalastúlka
Fangin af þrá
og blíðum
draumum
heilluð af sögum um aðra heima
Hratt ríður huldusveinn um skóginn.
Horfast í augu
Frýsar foli
hrímbleikur
Krafsar foli
fífilbleikur
óðfús
að hlaupa
óðfús að hlaupa í
álfheima
Máttu stíga á bak
álfafáki,
stúlka litla?
Leitaðu að
ánum !
Aldrei munu mannheimar þínir
heimar
aldrei muntu mannheima aftur gista
ef stígurðu
á bak þeim fífilbleika!
Hugur þinn sem öldurót
Frýsar foli óðfús
að hlaupa
í álfheima.
Aldrei muntu mannheima aftur gista
!
Smalastúlka !
Muntu mannheima aftur þrá ?
Hripar dögg
af bjarka
laufi
Flaksar fax
á álfafáki
Blærinn hlær
í
birkiskógi
Skýjabakki
á vesturhimni
Frýsar foli óðfús að hlaupa í álfheima
Hratt ríður huldusveinn um skóginn
Langt er til álfheima blárra
hamra
Skeiðar sá bleiki með byrði dýra
Logar
vesturhiminn und skýjabakka
Bláir hamrar uppljúkast
Heimfúsum
hleypir sveinninn ungi
reiðskjóta fráum í
hulduheima
Þar bíða gersemar
gamalla sagna
sem amma sagði samlastúlku:
gersemar
fjarri veruleika
óhöndlanlegar
hugarheimar
háir
salir djásnum prýddir
álfadrottning
alls
nægtir
Stiginn mun dans und skörðum mána
Lítil stúlka í
bryddum skóm
stígur nettum fæti í
hulduheima
Lítil stúlka úr
mannheimum
í álfheima
Þar leikur huldudrengur sér
að
kristalskornum
sem hripa úr greipum hans
eins
og hverful von
sem fýkur með blænum yfir
blómin.
Má snerta drauma?
Má huldudreng finna?
Má grípa
í hönd
sér
ljúft
lokkandi tál?
Hvernig
verða
hugarheimar
höndlanlegir?
veruleiki?
Ljúft er að njóta - hætta að hugsa -
er flauelsmjúkt húmið
kyssir
geisla kvöldsins góða nótt
svo þeir
slokkna í söltu ölduróti
----------------------------------------
- - o o O o o - -