ISBN 9979-895-95-9

Ë­s hverl÷gur er vi­amiki­ verk um mist˙lkun og misnotkun Gu­velda, heimsvelda, ß hugt÷kum ˙r hei­ni og ˙r Bhagavad-gitu.

Skřrir raunverulega merkingu hugtaka og or­a, og einnig afb÷kun ■essa sem ger­ var Ý eiginhagsmunadekri heimsveldanna, Gu­veldanna.

 

Ë­s hverl÷gur mun birtast hÚr ■egar verki­ er tilb˙i­.
(er Ý vinnslu)

 

 

 

 




Ë­s hverlögur er verk í smíðum, en mun birtast hér.

Fjallar um hvernig hugtök í Bhagavad-gítu og fleiru hafa verið misnotuð í Guðveldin, hvað þau þýða í Gítunni og í tærri heiðni, og hvernig þau virka sem hernaðartæki í höndum óprúttinna -- en snjallra -- heimsveldissinna.





Sá sem ekki skilur II. kafla Bhagavad-gítu, skilur ekki það sem á eftir kemur. Dýptin er það sem fer framhjá hinum ósvinnu mönnum. (ótal villandi þýðingar er að finna)

Sá sem ekki skilur rúnatal Hávamála né hvað 9 galdrar góðir er í raun, skilur ekkert í öðrum kvæðum heiðnum. Dýptin er þarna, en það þarf heila -- og vilja -- til að skilja. (ótal villandi þýðingar er að finna)

Oft eru fræðimenn, sem alls ekki eru heiðnir, að fjalla um heiðni sem safngripi og horfna skemmtilega menningu.

Stundum eru jafnvel heiðingjar að apa upp þessar klisjur og tala jafnvel um sín guð í þátíð !!! eins og spottskir fræðimenn gera (Eir var...!!!, Ë­inn var.....!!!)





Þar sem Guðir Guðvelda hafa verið settir (kyrkju-Guð og Allah) -- eða í fleirtölu: guð hafa verið sett (fjölgyðji Gyðinga annarra en Jehova smßgy­jis) -- í stað þess sem hina dýpstu merkingu hefur í forni þekkingu, verður til tæki og múgsefjun, hlýðinn her ósvinnra manna sem drepur í Jesú nafni amen, eða Guðs her drepur Satans her.

Svo er einnig drepinn menning. Það er gert með því að smjúga inní hugtök sem fyrir eru og spilla þeim innanfrá með brosi og helgislepujsvip. Það er tŠkni rˇmverska heimsveldisins, og enn  nútímatækni í trúboði, þar sem markhópar og markaðssetning eru vopnum bitrari og og mannkærleikur ísmeygilegt hugtak.

Ë­s hverl÷gur sřnir, li­ fyrir li­, hvernig heimsveldin Gu­veldi hafa nota­, notfŠrt sÚr, Švaforna texta, svipt brott -- e­a bara ekki skili­ ľ dřptina, og umsn˙i­ honum Ý ßrˇ­ursskyni og sjßlfshagsmunatilgangi.

Þetta er hið fróðlegasta efni aflestrar, og maður situr opinmynntur og hugsar: -Hvernig gátum við látið plata okkur svona?!!

J÷r­in er alls ekki fl÷t.

***