BIRTINGUR BIRTINGUR
NÓVEMBERBÓK
2001
|
|
LJÓSIÐ AÐ HANDAN
Hér fyrir neðan eru birtir styttir kynningarkaflar úr ofangreindri bók. |
|
Heimurinn hinum megin
|
... Eftir að við höfum komið við á sjúkrastofu sem tekur við hinum
megin, þá göngum við út í einstaka náttúru, sem er engu lík. Þar er afar
mikil gróðursæld og mikill friður. Þar er vindur, þar er vatn. Það er allt
þarna sem þú óskar, himnesk fegurð. En þegar þú ferð yfir og ert að fara í
gegnum rörið, þá skoðarðu allt þitt líf, hvert einasta andartak sem þú
hefur lifað. Það eru kvalirnar, þar þarftu að takast á við lífið þitt og
horfast í augu við hvernig þú raunverulega varst. Síðan þarftu að takast á
við fyrirgefninguna hinum megin. Hafir þú gert á hluta einhvers og hann
ekki verið búinn að fyrirgefa þér þegar þú fórst, þá verður þú að gera
allt hvað þú getur til að fá viðkomandi til að fyrirgefa þér, svo þú fáir
að halda áfram. Þessu hef ég sönnun fyrir. Ég er viss um það að ef við hötum hvort annað og vinnum ekki úr því, þá er okkur stillt upp við vegg hinum megin og við skulum gjöra svo vel og vinna úr þeim málum. Við sjáum ekki mikið af því sem á eftir kemur. Við jarðarbúar eigum ekki að fá að sjá eða skynja of mikið af æðri sviðum. Ef við gerðum það þá myndum við bara drífa okkur yfir og það er ekki það sem til er ætlast. Við erum hér á jörðinni og eigum öll að vera okkar tíma, en ég veit að það eru miklar dásemdir hinum megin, þó ég viti ekki nákvæmlega hvernig. Við eigum að geta tekist á við erfiðleika okkar og þroskagöngu hér án þess að vera að hugsa of mikið um heiminn hinum megin. Ef við fengjum að sjá þetta allt eins og í bíó eina kvöldstund, þá værum við viss með að taka næstu lest. Mér finnst mjög varhugavert þegar fólk er að búa til of miklar sinfóníur um það hvernig heimurinn er hinum megin. Mér líkar ekki þegar fólk er að bjóða upp á námskeið þar sem verið er að þjálfa einhverja sinfóníuhæfileika. Ég segi að alla fræðslu um þessi mál skal gefa með mjög mikilli varkárni. Það er fullt af saklausum sálum úti í bæ sem trúa hverju sem er eins og nýju neti og hlaupa þess vegna af stað, þó að þau hlaupi síðan á veggi. Á tímabili var hér hvert helgarnámskeiðið á fætur öðru og hálf þjóðin var orðin að miðlum og hinir að heilurum. Miðlar detta stundum í það að nota hitt og þetta sem uppfyllingu, ef þeir hafa ekki nóg að segja þér. Þá hafa sumir farið að lýsa fyrir fólki hve rosalega næmt það sé, þeir sjái nunnu, munk eða jafnvel fjósamann í kringum það. Þá eru þeir að meina leiðbeinendur sem þeir telja sig sjá. Auðvitað get ég ekki dæmt um það hvað aðrir sjá, en ég veit þó að mér er ekki sýnt allt. Það hefur komið til mín næmt fólk sem fer í hörkufýlu af því ég sé ekki alla tindátana. Eitt er víst, ég fer ekki að segjast sjá eitthvað í kringum fólk nema ég sjái það, það er alveg á tæru hjá mér ... |
|
Miðlagrín
|
Það eru til margir góðir brandarar um miðla og fólk þarf ekki að halda
að húmorinn sé ekki í þeirri stétt, líkt og öðrum. Einu sinni var ég að hlusta á útvarpið. Miðill var að lýsa fyrir konu
að hann sæi afa hennar. Ekki vildi konan kannast við lýsinguna af honum
afa sínum. Miðillinn spyr þá hvort þetta geti átt við afa mannsins hennar,
en hún segir svo ekki vera. Svo var það kona, sem kom til miðils og hann segist sjá móður hennar,
en konan sagði að hún væri á lífi. Þá segir miðillinn: |
