Uppnumdir hestar í Öxarfirði

6. febrúar var sagt frá máli sem átti eftir að vekja mikla furðu og eftirtekt og að dómi margra þá afhjúpaði það berlega hindurvitni okkar Íslendinga. Málið snerist um það að sjö hestar frá bænum Þverá í Öxarfirði hurfu sporlaust og stóðu allir ráðalausir yfir því.
"Það er engu líkara en þyngdarlögmálið hafi upphafist og hestarnir svifið á braut eða þá að jörðin hafi gleypt þá," sagði Kristján Benediktsson bóndi, sem var eigandi hestanna.
Þetta voru þrír góðir reiðhestar, tvær hryssur og tvö trippi. Er talið að hestarnir hafi horfið um áramótin. Það voru margar skýringar leiddar fram. Var hrossahvarfið rakið til huldufólks, geimbúa og jafnvel hrossaþjófa. Úti um allt land voru menn að svipast eftir hestunum og draumspakt fólk lagðist undir feld.

Hestarnir í sláturhús?
Mörgum vitringnum datt í hug að hestarnir hefðu einfaldlega farið í sláturhús og að þar hefði einhver miður heiðarlegur maður fengið 200.000 kr. fyrir þá. En við nánari eftirgrennslan í sláturhúsum landsins, hurfu menn frá þessari tillögu. Fleiri hestaeigendur risu þá upp og sögðust hafa misst hesta í sláturhús og kröfðust þess að farið yrði að mynda hesta fyrir aftöku.
"Ég hef sjálfur orðið fyrir þeirri ógæfu að missa besta reiðhestinn minn í sláturhús fyrir misskilning og aldrei fengið bætur," sagði hestamaður í samtali við DV.
Þá reis upp draumspök kona á Selfossi, sem kvaðst hafa séð hestana lokaða inni í hlöðu. Því miður reyndist það aðeins vera draumur. Fleiri draumspekingar höfðu samband og kvaðst t.d. einn hafa séð hestana í gjá nálægt bænum. Engin fannst gjáin svo að þessi hugmynd datt upp fyrir.
"Ég hrökk upp með andfælum og gat ekki sofið meira þá nóttina," sagði ung og berdreymin fiskvinnslustúlka á Sauðárkróki, sem dreymdi að hestarnir hefðu farið yfir í Vopnafjörð og lent þar á: "... skringilegum stað." Ekki fundust þeir þar.
Hestanna var leitað víða um sveitir og fjöll, bæði úr lofti og af landi en allt kom fyrir ekki. "Skyggni var gott en pabbi sá ekki neitt," sagði sonur bóndans á Þverá eftir flugferð 15. febrúar.
Það birti þó heldur yfir mönnum þegar yfirlýsing kom frá Sálarrannsóknafélaginu um að huldufók hefði tekið hestana en það ætlaði að skila þeim fljótlega. Þeir væru við hestaheilsu og Þverárbóndi þyrfti ekki að óttast um þá. Bóndi var hins vegar farinn að óttast um hestana og taldi líklegast að þeir væru dauðir. Það var staðfest á miðilsfundi skömmu síðar.
Endanleg staðfesting kom þó ekki fyrr en 5. júní og kom þá í ljós að hrossin höfðu hrapað til bana í gil ofarlega í fjallinu Sandfelli, sem er um 3 km frá Þverá. Flestir skýrðu atburðinn þannig að hrossin hefðu fælst, hlaupið upp fjallið, farið út á fönn og hrapað niður snarbratta hlíðina, um 100 metra. En þó hrossin væru fundin, fannst mörgum málið ennþá mjög skrítið.

Heimild: DV, 30. desember, 1987.