Gróflega er áætlað að mengun þessi hafi verið að þróast með mannkyninu síðastliðin 10.000 ár. Nú í lok tuttugustu aldarinnar er svo komið að mengun þessi þróast hraðar en nokkru sinni fyrr. Hér er fengin samnburður í því að á milli fyrri og síðari heimsstyrjaldanna var talið að um 5% vesturlandabúa væri haldin alkóhólisma. Nú í lok aldarinnar er áætlað að minnst 25% vesturlandabúa þjáist undan einhverskonar taugánetjunar mengunarsjúkdómnum sem oftast eru skilgreindur undir samheitinu; alkóhólismi.

Meðferðarleiðbeinendur á Íslandi tala um að um 5 einstaklingar séu meðvirkir fyrir hvern einn sem er ánetjaður og eru að menga í sér heilann. Sé hinsvegar um 25% þjóðarinnar að ræða, geta þetta einungis verið 3 meðvirkir fyrir hvern ánetjaðan.

Sjúkdómar sem fólgnir eru í taugaánetjun á hverskyns efnasambönd, þróast í gegnum 4 stig, með 44 einkennaþrepum, og enda sjúklingarnir líf sitt í ótímabærum dauða. Ekki er óalgengt að slíkir einstaklingar þróist inn í geðsjúkdóma sem þeir þurfa svo að kveljast undan áður en þeir deyja. Þar sem hörðustu einkennin koma fram á fjórða stigi sjúkdómsins, líta þeir sem ekki til þekkja, svo á, að einungis einstaklingar sem komnir eru á þetta stig, séu alkóhólistar (rónar, útigangsfólk). Gera fæstir sér grein fyrir því að þriðja stigs einkennin eru einnig alkóhólismi, og að sjúkdómurinn er í stöðugri þróun.

Allir vímuefna ánetjunarsjúklingar þjást undantekningalaust óþyrmilega undan menguninni áður en hún leiðir til dauða. Eigi að síður er það einungis lítill hluti hinn ánetjuðu sem leita sér hjálpar og kemur þar til fyrsta einkenni sjúkdómsins; afneitunin. Afneitunin á sér síðan að miklu leiti rætur sínar í þeirri skömm sem sjúklingurinn hefur á sjálfum sér og ástandi sínu. Þegar hin ánetjaði einstaklingur er kominn á loka þrep fjórða stigs sjúkdómsins, er hann orðin einangraður í  andlegum "afkima" tilveru sinnar. Hér kemur til hans annar tveggja; Engill dauðans, eða engill andlegrar vakningar.  Héðan kemur nafn bókar okkar: Engill afkimans.

Síðan um miðbik sjötta áratugsins hefur átt sér stað gífurleg framþróun hvað við kemur vaxandi skilning almennings á Íslandi, á því hvaða merkingu samheitasjúkdómshugtakið "alkóhólismi" hefir. Varð upphafskveikjan að þessari þróun í því að um 700 Íslendingar fóru til meðferðar á Freeport sjúkrahúsð, á Long Island í New York, á árunum 1974 til 1977. Framhaldið varð síðan fólgið í stofnun SÁÁ, og upphafs "Minnesota aðferðar" meðferða á Íslandi, og fylgdi í kjölfarið gífurlegur vöxtur AA-samtakanna í landinu.  Nú í lok tuttugustu aldarinnar er varla að finna nokkurstaðar í heiminum, jafn víðtækt átak gegn kverskyns mengun mannsheilans (alkóhólisma), og jafn víðtæka almenna þekkingu á alkóhólisma og á Íslandi. Hér á landi er boðið uppá "Minnesota aðferðar" meðferðarúrræði af mörgum aðilum. Það er af hálfu hins opinbera, SÁÁ og nokurra trúarsamfélaga. Má segja að hvergi í heiminum sé jafnmikið gert fyrir alkóhólista og á Íslandi.

Er bók okkar, Engill afkimans, partur af þessari stórkostlegu mannúðarþróun. Er hún tileinkuð viðleitni mannsins til að sigrast á mengunaráþjáninni og felst framlag okkar aðalega í því að birta yfirlitsmynd um sjúkdóminn og yfirlitsmyndir um batalausnir frá honum.

Engill afkimans er bók sem hvert
heimili á Íslandi þarf að eiga, og þekkja.
Þetta hvort sem um er að ræða eður ei, alkóhólisma á heimilinu, eða í fjölskyldunni.