the Showspace Galleries

Robin Peck



Iceland Spar

Concrete sculpture of a Calcium (Calcium Carbonate) crystal, commonly referred to as Iceland Spar. Limestone, the raw material of concrete, is calcium carbonate.
One block is at the center of Gallery 20m2, the other is located outside the gallery. Following the exhibition, one block is to be located to the geographic center of Iceland, the other to a point on the circumferential road around Iceland. The Gallery installation acts as a model for this permanent installation.



Silfurberg

Skúlptúr úr steinsteypu af kalkspat kristal (Calcium Carbonate) í daglegu tali kallað silfurberg. Kalksteinn, hráefnið í steypu, er kalkspat.
Annað stykkið er í miðju Gallerí 20m2, hitt er fyrir utan galleríið. Að lokinni sýningunni verður öðru stykkinu fundinn staður við miðju Íslands, hinu verður komið fyrir í nágrenni við hringveginn. Sýningin í Galleríinu er módel af žessari varanlegu innísetnungu.


Skúlptúrinn sem myndlíking

Eitt af einkennum góðrar myndlistar er að hún birtist okkur sem ráðgáta þar sem svarið liggur ekki á lausu. Verkið vekur með okkur spurningar sem lifa með okkur löngu eftir að það sjálft er komið úr augsýn. Ég held að þetta eigi við um tvær* áhugaverðar sýningar sem nú standa yfir í Reykjavík. Þær láta ekki mikið yfir sér, en það er ekki síst þess vegna sem eftirþankinn verður ágengari.
Sýning kanadíska myndhöggvarans Robins Peck í Gallerí 20m2 getur vart verið einfaldari; á miðju gólfi salarins er steinn úr steinsteypu, sem á að vera höggmynd af silfurbergskristal, sem reyndar heytir Iceland Spar á móðurmáli listamannsins. Annar skúlptúrinn, nokkurn veginn eins, er á stéttinni utan dyra, og á veggblaði er síðan útskýring á því að að aflokinni sýningu verði þessum höggmyndum komið fyrir annars vegar á landfræðilegri miðju Íslands, rétt norðan Hofsjökuls, og hins vegar við útjaðarinn, einhvers staðar í námunda við hringveginn.
Spurningarnar sem verk þessi vekja vekja varða tengsl skúlptúrsins og fyrirmyndarinnar, sem er reglulega mótaður silfurbergskristall. Hvaða merkingu hefur það að yfirfæra þetta form í stækkaðri mynd yfir í steinsteypu? Erum við einhverju bættari? Væri ekki eins gott og jafnvel heiðarlegra að sýna sjálfa fyrirmyndina? Nægir okkur ekki eintak af fyrirbærinu til þess að meðtaka form kristallsins?
Þessar spurningar varða ekki bara þetta eina verk heldur alla myndlíkingu yfir höfuð. Þær varða skilning okkar á listinni sem slíkri og þeim eðlismun sem við erum vön að gera á venjulegum hlut og listaverki eða náttúrunni og listinni. Á bak við þennan einfalda hlut Robins Peck liggur flókin og margbrotin spurning sem á endanum varðar afstöðu okkar til umhverfisins og tungumálsins sem við notum til að gera okkur mynd af því. Það er í rauninni ekki sjálfgefið að kalla þennan hlut listaverk, en með því að sýna hann í listagalleríi er höfundur að setja verkið í samhengi við listasöguna og höggmyndalistina sem slíka. Fyrir Robin Peck er myndlistin alltaf myndlíking og það sem mér virðist hann vilja sýna með þessu verki er ekki bara líkingin við silfurbergið, heldur höggmyndalistin sjálf sem myndlíking. Að það sé eðli listaverksins að sýna okkur alltaf eitthvað annað en það er í raun og veru. Við segjum að þessi steypti hlutur "standi fyrir" kristallin, að hann "sýni" hann en kristallin úti í náttúrinni geti aldrei "staðið fyrir" eða "sýnt" myndina. Hann tilheyrir ríki náttúrunnar en myndin tilheyrir ríki "tungumálsins", menningarinnar, listarinnar. Hún hefur að geyma tilbúna merkingu, sem náttúran hefur ekki.
Verk þetta sýnir okkur þó ekki bara grundvallarþýðingu myndlíkingarinnar fyrir listina heldur einnig hve ómögulegt er að gera fullkomna, nákvæma eða fullkomlega rétta og "hlutlæga" eftirlíkingu. Jafnvel þótt grunnefnið í silfurbergi og steinsteypu sé efnafræðilega að stórum hluta það sama og skurðhorn flatanna nokkurn veginn það sama, þá er "afsteypan" mött, ógagnsæ og hrjúf, hún ber ófullkomleikann utan á sér. Þetta segir okkur að myndlíkingin sé alltaf afstæð og háð huglægri skynjun okkar, bæði á náttúrunni og því "tungumáli" sem við notum til að öðlast skilning og vald yfir náttúrunni.
(Myndlist: Ólafur Gíslason, DV Mánudagur.... *seinni hluti greinar um sýningu Ívars Valgaðssonar í Ásmundarsal)
<return 20m2>