A A – G L E F S U R  

Grunntónn trúar felur í sér þá vissu að Guð sé til og útlokar um leið þann möguleika að maðurinn sjálfur sé guð.Maðurinn er ekki fullkominn, Guð er. Samt er maðurinn kóróna sköpunarverksins og stendur því nær Skaparanum en nokkuð annað.

Trúarbrögðin túlka þetta þannig, að það sem manninum er ábótavant til að vera fulkominn sé synd, og því sé honum frelsunar þörf. Hér er um hina svo kölluðu Erfðasynd að ræða. Trúarbrögðin miða að því að fylla upp í bilið milli manns og Guðs. Færa manninn nær Guði. Draga úr erfðasyndinni.

Allt bendir þetta til klausunnar í AA –sporunum sem segir: "Máttur okkur sterkari" (Við fórum að trúa að Máttur okkur sterkari gæti gefið okkur vitið á ný). Mátturinn er Guð,"samkvæmt skilningi okkar á honum").Þar er hjálpina að finna. Þangað ber okkur að stefna. Þar er lausnina að fá. Við erum búin að reyna allar aðrar leiðir án árangurs, en inn á þessa leið höfðum við ekki þorað að fara af því að við héldum að við værum trúlaus.

Ef okkur alkóhólistunum hefur skort fullkomnun áður en við lækkuðum flugið siðferðilega með sí-endurtekinni deyfingu skynstöðva, hlýtur að vera lengra að markinu nú en var þá. Og ef við höfum þurft á hjálp Guðs að halda áður en við fórum kollhnísinn, er óhætt að álykta sem svo, að nú þyrftum við mun frekar á hjálpinni að halda. Sé vatninu veitt frá akrinum í stað þess að veita því til hans, hlýtur hann að þorna og skrælna. Við drykkjumenn höfum lokað okkur árum og áratugum saman frá aðstreymi Almættisins --- nú skulum við opna.

Lykillinn er bæn.