|
|
Tveir forstjórar
hittust í samkvæmi.
"Ég var að frétta að starfsfólkið hefði haldið
upp á fimmtugsafmælið þitt," sagði annar.
"Jú, heldur betur. En ég vil
ekki tala um það."
Tveim glösum seinna féllst hann þó á að segja alla
söguna úti í horni.
"Sko, ég kom á skrifstofuna á venjulegum tíma.
Engin blóm, engar hamingjuóskir og ekkert sem gaf til kynna að þau vissu
að þetta væri afmælisdagurinn minn. En svo sagði bráðfallegi einkaritarinn
minn að ég skyldi koma heim til hennar þá um kvöldið, hún myndi hafa
smávegis glaðning handa mér. Svo þegar við komum þangað sagði hún mér að
fara inn í svefnherbergið og koma út aftur þegar hún kallaði á mig. Svo
kallar hún eftir svona um það bil tíu mínútur og ég opna dyrnar. Þá
stendur allt starfsliðið þarna með blóm og gjafir."
"Nú, og er eitthvað
að því? Þú þarft ekki að skammast þín fyrir það."
"Nei, en ég var ekki í neinum
fötum. Ég var búinn að klæða mig úr hverri
spjör!"
|
|
