heimasíða um andleg málefni
|
|
Ég heilsa ykkur öllum. Færi ykkur öllum kveðjur mínar. Sem stendur er krafturinn ekki nægur en verður óðum sterkari, vegna þess að þið hafið öll svo mikinn skilning, svo mikinn kraft að gefa. Við höfum ekki hist og talað saman áður en ég hef vitað mjög vel af ykkur öllum og mér finnst að ég þekki ykkur öll sem einstaklinga, sem þið og reyndar eruð. En ég veit svolítið um vandamál sérhvers ykkar, þó ég vilji ekki tala um þessi vandamál við ykkur. Hugsanir mínar og kærleikur berast til sérhvers ykkar og það megið þið vita að ykkar eigin hjálpendur og ástvinir vita mjög vel um sérhvert það vandamál sem hrjáir ykkur. Vegna þess að þið hafið þessa vitneskju þá er ykkur ljóst að þið eruð ekki ein á ferð. Það sem einhvern tíma og einhvers staðar fer úrskeiðis í lífi ykkar, hvort sem það er fyrir ykkar eigin mistök eða annarra, þá er ykkur hjálpað. Og frá hinu svartasta myrkri getur borist ljós, ljós þekkingar og skilnings. Sérhver reynsla og andstreymi sem þið gangið í gegnum, hjálpar í gegnum þá raun, til að veita ykkur meiri skilning á öðrum. Ekki ein einasta sál, sem gengur veg ljóss og skilnings, mun nokkurn tíma falla út fyrir vegarbrúnina, því styrkurinn og hugrekkið mun alltaf vera til staðar, til þess að reisa ykkur við, hrista upp í ykkur og hjálpa áfram eftir þessari braut, stöðugri á fótum en áður, vegna fallsins. Sterkari innra með ykkur vegna reynslunnar. Svo óttist ekki, því ekkert það er til í öllu lífi ykkar, sem getur orðið ykkur til miska. Það getur verið svolítið sárt, eins og hjá barni sem hrasar og skrámar sig á hné eða rekur höfuðið í. En sársaukinn er fljótlega strokinn burt með kærleika foreldris, móður eða föður, heiluninni sem býr í höndum foreldranna þegar börnin eru lítil og þeirra okkar hér fyrir handan, í heimi andans, sem komum til ykkar með heilun og kærleika, þegar þið hafið hrasað við vegarbrún lífsins. Svo verið hugrökk og vitið það að þó ég tali ekki til ykkar með nafni þá veit ég um vandamál ykkar, ég veit um sársauka verkjanna og áhyggnanna. Og ég segi af allri sannfæringu andans: Þessir hlutir eru hjóm eitt. Þeir teljast ekki til neins nema sem reynsla. En nú hef ég talað nóg um vandamál og raunir lífsins. Þessi atriði eru nauðsynleg því jörðin ykkar er skólabyggingin sem hýsir nám ykkar, fæðir og klæðir líkamann sem þið gangið um í á jörðinni. Andinn hið innra er eilífur. Hann mun, þegar hans rétti tími kemur, ganga á braut ljóss og skilnings, því með reynslu ykkar og skilningi á jörðinni ávinnið þið ykkur rétt til þess að ganga innan ljóssins. Þó verðum við þess alltof oft vör, þegar við komum yfir í andlega heiminn, vegna reynslunnar og skilningsins, að við getum ekki yfirgefið meðbræður okkar á jörðinni. Og við löðumst mjög að starfi með heilurum, miðlum, öllu fólki sem hefur samkennd með mannkyni. Það er ekki höfuðatriði eða mikilvægt að þið séuð góð í trúarlegum skilningi, því trú er ekkert annað en trúarjátningar og einhliða kenningar fólks til hvers annars. En það er mikilvægt að þið verðið mannvinir, vinir alls fólks á jörðinni, því öll börn hins lifandi frumefnis, lifandi anda, skapandi krafts, eða hvað svo sem þið óskið að kalla það, og ef þið viljið, kallið það fyrir alla muni guð föður ykkar, því um er að ræða frumefni og kraft sem nær út yfir allan jarðneskan skilning. En sérhver getur gengið að þeim krafti vísum og sérhver sál er hluti af þeim krafti. Sá neisti sem mannkynið hefur stundum kallað eilífan anda, býr innra með og er hluti verrar sálar, án tillits til stéttar, litarháttar eða trúarbragða. En alltof fáir finna þennan neista eða vita af honum. Og vegna skorts á þekkingu og skilningi á jörðinni ykkar, þá er þar víða enn öngþveiti og myrkur. Og það er myrkur fákænsku. Manneskjurnar sem við getum starfað með á jörðinni til að kenna og hjálpa, eru of fáar. Kirkjurnar hafa sterk tök á fólkinu í mörgum löndum. Og þeir sem hafa sett sjálfa sig á hærri stall leitast enn við að slökkva loga þekkingar og lærdóms. En slíkt myrkur er ekki til í allri tilverunni sem getur slökkt á einu einasta kertaljósi sannleika. Og í miklu tómi er lítið kertaljós eða skin eins og stór sól. Og þið, sérhvert ykkar, eruð kertaljós. Ljós ykkar getur og mun skína skært ef þið leyfið því að gera svo, en meiri þekkingar er þörf svo þið getið hjálpað og kennt. Og það er mikið verk að vinna fyrir ykkur öll. Alltof margir laðast að FYRIRBÆRUM þessarar heimsspeki, sem þið kallið spíritisma. Þeir laðast að ljómanum en ekki raunveruleika hans. Heimsspeki spíritismans er ákaflega yndisleg, því hún kennir þolinmæði gagnvart öðrum, meiri skilning á jörðinni. Hún kennir að sjúkum verði að hjálpa og heila hvar og hvenær sem hægt er, að hjálpa verði beiningamönnum, fæða verði hungraða, því þessi mikli, skpandi máttur, sem þið, vegna vöntunar á betra orði, kallið Guð föður, hafði skapað á jörðinni allt það sem nauðsynlegt er mannkyninu, allsstaðar í gjörvallri náttúrunni, nægilegt manninum að hafa og njóta, svo ekki þyrfti að vera eitt einasta hungrandi barn á þessari jörð. En fyrir græðgi mannsins og ómannúðleika gagnvart meðbræðrum sínum, þá ríkir mikil eymd, vegna þess að maðurinn hefur ekki lært að vera þolinmóður gagnvart náunga sínum. Það geysa stríð vegna trúarbragða og stjórnmála, en fyrst og fremst vegna trúmála. Trúin hefur fylgt manninum allt frá því hann fyrst þráði að hrópa út og finna guð sinn. Og eftir að hafa fundið stað innan alheimsins og kraftinn sem hann gæti notað og orðið var við, þá voru til þeir sem þráðu að þeir gætu notað þann sama kraft, ekki til að hjálpa, heldur fyrir sjálfa sig. Og svo hafið þið prestana og mikilmenni ykkar innan raða kirkjunnar. Innan margra kirkjudeilda verða stríð, sem leiða til deyðingar meðbræðra. Til er að bróðir er deyddur með nafni þess sama guðs á vörum og sá, sem morðið fremur. Það virðist oft sem óvinnandi verkefni að hjálpa á jörðinni, verkamennirnir eru svo fáir og verkefnin svo mörg sem inna þarf afhendi. En samt, ef við um stund, lítum á þær kringumstæður sem mannkynið hefur skapað félagslega, þá getið jafnvel þið, innan ykkar æviskeiðs, séð hinar miklu framfarir, framfarir þar sem maðurinn hefur tekið frá jörðinni allt það sem hann hefur þarfnast, fyrir iðnað sinn, sköpun sína og sköpunargáfu, til framleiðslu á öllum þessumhlutum sem geta verið mikil blessun fyrir mannkynið. Hvar væruð þið stödd í landi ykkar og öðrum löndum án uppfinningar og notkunar bílsins og flugvélarinnar. En samt sem áður, eins og alltaf varðandi alla hluti, þá helst það jákvæða ogþað neikvæða í hendur. Og það er maðurinn sem ákveður hvort skuli verða ofan á, hið neikvæða eða það jákvæða. Og ef þetta er allt smækkað niður að innra lífi hvers einstaklings, þá ákveður hver sál innan síns lífs, hvort skal ráða, hið jákvæða eða það neikvæða. Og það jákvæða getur orðið að því neikvæða ef það er ekki notað á réttan hátt. Því alveg eins og rafmagn þarf að vera bæði jákvætt og neikvætt, þá ætti á sama hátt að vera til staðar í lífinu hæfileg blanda af þessu tvennu, en þó alltaf á skapandi hátt, þannig að ekki bara einstaklingurinn njóti góðs af, heldur ogmannkynið sem heild. Helgið líf ykkar því að skapa framfarir. Slíkt verður að byrja innan heimilanna, næst þeim sem þið elskið, það er grunnurinn, upphafsstaðurinn. Og þaðan heldur þessi orka áfram og dreifist eins og hringgárur á polli, teygir sig til allra átta. Mannkynið þekkir ekki ennþá hið mikla afl, kraft og orku, sem býr innra með því og kannski er það eins gott. Í bók þeirri, sem hinn vestræni heimur, kristni heimurinn, sýnir lotningu, er talað um trú sem flytur fjöll. Og það er ekki bara eitthvað fánýtt skrum, því mannkynið gerir sér ekki grein fyrir því að innan þess sjálfs er að finna, ekki trúna heldur kraftinn, til þess að flytja fjöll. Þau ykkar sem vita eitthvað um efnisbirtingu hljóta einnig að gera sér grein fyrir að þar sem annað er til staðar, þá er hitt þar líka, þ.e. afefnun. Og það er í þessu, notkun þessarar orku á þessu sviði, sem maðurinn getur, ef honum sýnist svo, leyst upp sjálf fjöllin og fært þau til. Svo mikið er aflið, krafturinn og orkan sem býr innra með mannkyninu. En hugur þess er ekki enn reiðubúinn fyrir þessa þekkingu. Hana er aðeins hægt að nota ef með fer skilningur. En innan fáeinna sethringa og hópa fólks, er þessi kraftur enn notaður. Margir hinna eldri á meðal fylgjenda þessarar heimsspeki spyrja þeirrar spurningar, hvers vegna hafi verið til hér áður fyrr, svo miklir og dásamlegir miðlar, sem höfðu orkuna og máttinn til þess að búa til ýmsa hluti eða mikilfengleg fyrirbæri tengd þessum sannleika, myndir, efnisbirtingu, svif og svo margt fleira. Á þessum tíma voruþessar sálir fáar að tölu en þær voru helgaðar þessum sannleika. Þær voru ekki að telja hversu mikla peninga þær myndu græða, þær hugsuðu ekki um hversumikið þær myndu hrífa fólk. Hugsjón þeirra var sú að sanna tengslin við andann. Okkar heimur er ekki svo fjarri ykkar. Hann er nær en sem nemur lengd handa og fóta. Það er eins og, ef svo má segja, þegar þið snúið takka á útvarpstæki ognemið úr umhverfinu hljóð, raddir, bygljur, kraftinn, orku andans sem blandast ykkar. Sérhvert ykkar er bæði útvarpssendir og móttakari, notið þann mátt. Ekki til þess að hrífa aðra, heldur til þess að hjálpa þeim. Ef þið gerið það og lærið að blanda geði þegar þið eruð saman sem eining, nefnd, hópur stjórnenda eða hvað það sem þið óskið að kalla ykkur, þá munið þið ná því takmarki, sem þið þráið. En það verður alltaf að vera eining. Svo oft hefur það skeð víða, að þjóðfélög eða kirkjur, sundrast vegna óeiningar. Sameinist í þeirri þeikkingu og skilningi sem þið hafið til þess að koma í kring betri málum, betri skilningi ogþekkingu í þessu litla horni heims ykkar, sem er mjög fallegt og einstakt horn. Horn heimsins, með afar dásamelgu og sérstöku fólki, vegna þess að þið eruð þjóð, sem hafið átt innra með ykkur um margar liðnar kynslóðir, vissa þekkingu og nálægð við náttúruna, vissa eðlislæga meðvitund um lífið. Leyfið því ekki að glatast í hinu nútímalega umhverfi lands ykkar. Færið ykkur nær náttúrunni, eins og reyndar mörg ykkar gera. Dragið að ykkur, frá sjálfum fjöllunum, sem í kringum ykkur eru, kraft og orku til þess að endurnýja og fríska upp styrk ykkar. Nú finnst mér að ég hafi talað nægilega lengi á þennan hátt. Ég treysti því að ykkur muni ekki finnast að ég hafi verið að predika yfir ykkur, því ég hef komið af löngun til að hjálpa ykkur til þess að finna ykkur betur sjálf. En ef þið viljið taka smá stund í að spyrja spurninga, þá mun ég reyna að svara þeim. Ég hef verið í heimi andans um afar langan tíma, en ég kann þó ekki öll svör. Ég er enn sem ungabarn. Ég er enn að læra á göngu lífsins. En kannski, eins og stundum á við um eldri bróður, þá hef ég ferðast dálítið lengra og lifað svolítið lengur, svo ég er ef til vill fær um, ef ykkur sýnist svo, að varpa örlitlu ljósi og skilningi á þær spurningar sem þið kunnið að hafa. Þakka ykkur fyrir áheyrnina! Viltu lesa meira af lífsspeki Tutu? Smelltu þá á síðuna Tutu svarar spurningum |
Annað efni á heima síðu Verundar:
[Tilbaka ] [Til aðalsíðu ] [Bækur ] [Upphaf spíritisma á Íslandi ] [Fyrirboðar ] [ Hvað sögðu þau? ]
[ Leiðbeinendur að handan ] [ Hvað er lífritmi? ] [ Aðrar heimasíður ]
